38o Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου: Η ταινία έναρξης «Σιωπηλή Αγάπη» της Eva Libertad και τα λόγια του Νίνο Φένεκ Μικελίδη για το φετινό φεστιβάλ

To 38o Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ο καλλιτεχνικός θεσμός που από το 1988 αναδεικνύει τον ευρωπαϊκό, μαζί και τον ελληνικό κινηματογράφο (σύγχρονο αλλά και παλαιότερο) επιστρέφει, όπως κάθε φθινόπωρο, από τις 20 έως τις 26 Νοεμβρίου 2025 σε τρεις αίθουσες της Αθήνας: το Cinobo Όπερα 1, το Νιρβάνα Cinemax 2 και το Studio New Star Art Cinema.

Το ελc μίλησε με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ, Νίνο Φένεκ Μικελίδη για το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και με την Ειρήνη Σουγανίδου τη διευθύνουσα σύμβουλο της Feelgood, που φέρνει την ταινία έναρξης του φεστιβάλ στην Ελλάδα. Η πολυβραβευμένη και υποψήφια για το Ευρωπαϊκό Βραβείο LUX ταινία κέρδισε το Βραβείο Κοινού στην παγκόσμια πρεμιέρα της, στο Panorama της Berlinale ενώ είναι και μία εκ των υποψήφιων ταινιών για να εκπροσωπήσει την Ισπανία στα Όσκαρ, στην κατηγορία Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Το συγκινητικό κοινωνικό δράμα-ντεμπούτο της Eva Libertad, καταπιάνεται με ένα ιδιαίτερο θέμα, τη σχέση μιας κωφής γυναίκας με τη μητρότητα –εμπνευσμένο εν μέρει από την προσωπική ιστορία της κωφής πρωταγωνίστριας Miriam Garlo, αδερφής της σκηνοθέτριας, με την οποία είχαν κάνει και ομώνυμη μικρού μήκους. 

Ο Νίνο Φένεκ Μικελίδης για το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου: 

Τι είναι για εσάς το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου;

Το Πανόραμα είναι ένα φεστιβάλ/μέσο επικοινωνίας με το κινηματογραφόφιλο κοινό για δύο βασικούς λόγους: πρώτο να του γνωρίσει πάνω απ’ όλα τον ευρωπαϊκό (χωρίς βέβαια να παραγνωρίζει και τον υπόλοιπο) κινηματογράφο, μαζί πάντα και τον ελληνικό, ένα κινηματογράφο που συνήθως παραμερίζεται για χάρη του εύκολου, διασκεδαστικού βέβαια, αλλά συχνά που δεν έχει να κάνει με την πιο ιδιαίτερη καλλιτεχνική πλευρά του κινηματογράφου – Πανόραμα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου που συχνά δεν προβάλλεται στις αίθουσες, γιατί δεν υπάρχει δυστυχώς χώρος γι’ αυτόν. Ευρωπαϊκές ταινίες προβάλλονται βέβαια, αλλά όχι αρκετές, ταινίες μάλιστα που έχουν βραβευτεί σε διάφορα ξένα φεστιβάλ και που αξίζει να διανεμηθούν (μαζί και με ελληνικές ταινίες) αλλά που οι αίθουσες, αναγκασμένες να καλύπτουν συμβόλαια με διανομείς, δεν τους απομένει χώρος για προβολή διαφορετικού είδους ταινίες.

Και δεύτερο: με τα αφιερώματα σε δημιουργούς αλλά και θεματικά να γνωρίσει στο ιδιαίτερα νεότερο κοινό τη θαυμάσια αυτή, δυστυχώς όχι ιδιαίτερα γνωστή, πολιτιστική κληρονομιά, μέσα από την ιστορία μιας τέχνης που έχει και εξακολουθεί να έχει τόσα πολλά να προσφέρει.

Με ποια σκέψη και λογική διαμορφώσατε το 38ο πρόγραμμά του;

Το πρόγραμμα, όπως και εκείνο των προηγούμενων χρόνων, βασίζεται τόσο στην προβολή των πιο πρόσφατων, ιδιαίτερα εκείνων που δεν έχουν βρει ελληνική διανομή, ταινιών όσο και σε θέματα (πολιτικά και κοινωνικά), που έχουν σχέση με την επικαιρότητα, καθώς και με το έργο δημιουργών και άλλων συντελεστών (Ελλήνων και ξένων) που επιλέγονται για να τιμηθούν για τη συνολική τους προσφορά. Όπως το θέμα της ανόδου της Ακροδεξιάς στις μέρες μας, θέμα συγγενικό με την άνοδο του φασισμού που προαναγγέλλεται έμμεσα στις ταινίες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης καθώς και το αφιέρωμα στο ρεβιζιονιστικό γουέστερν που μας δίνει μιαν άλλη, πιο αληθινή εικόνα της τότε (αλλά και σήμερα) Αμερικής. Όπως και οι ταινίες στο αφιέρωμα στα 80 χρόνια από τον ατομικό βομβαρδισμό της Χιροσίμα, με την πρόσφατη επιστροφή σε μια νέα ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα, με τους κινδύνους που αυτή εμπεριέχει.

Πείτε μας για τις επιλογές που αισθάνεστε και κάποια ξεχωριστή ικανοποίηση που υπάρχουν στο 38ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου;

Ξεχωριστή ικανοποίηση αισθάνομαι για την επιλογή της προβολής επιλογής ταινιών του κινηματογράφου της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, 1919-1933, μια σημαντική περίοδος τόσο για την εξέλιξη της κινηματογραφικής τέχνης όσο και της προαναγγελίας της ανόδου του φασισμού, «Από τον Καλιγκάρι στον Χίτλερ», όπως τόσο καίρια τον περιγράφει ο Ζίγκφριντ Κρακάουερ στο βιβλίο του. Μαζί με την ημερίδα που συμπεριλάβαμε και στην οποία εξετάζεται η συγγένεια με τη σημερινή εποχή μας.

Σ’ αυτό θα πρόσθετα τόσο το αφιέρωμα στην εξαιρετική, δεμένη με τη γαλλική νουβέλ βαγκ μουσική του Ζορζ Ντελερί όσο και το αφιέρωμα στα ντοκιμαντέρ του Νικ Μπρούμφιλντ, ντοκιμαντερίστα πρωτοπόρο θα έλεγα στο είδος του, που καταπιάνεται με διάφορα αμφιλεγόμενα συχνά θέματα, δοσμένα με ένα άμεσο, cinema direct, στιλ.

Τόσα χρόνια σινεμά, τι θα λέγατε στους νέους εν δυνάμει κινηματογραφόφιλους;

Ο κινηματογράφος – και θα ήθελα να τον αντιμετωπίζουν πάντα ως μέσο να τον απολαμβάνεις στη μεγάλη οθόνη, εκεί που είναι η πραγματική, μοναδική του, θέση – δεν είναι μόνο, όπως πολύ σωστά έλεγε ο Μπουνιουέλ, ένας καθρέφτης που μας βάζει σε άλλους κόσμους, αλλά κι ένας καθρέφτης που μας αναγκάζει να δούμε τον εαυτό μας και τον κόσμο όπως έπρεπε να είναι, ένας καθρέφτης που μας ξυπνάει από τον λήθαργο στον οποίο μας οδηγούν συχνά οι νέες τεχνολογίες, ένας καθρέφτης που μας κάνει καλύτερα άτομα και μας φέρνει πιο κοντά στους συνανθρώπους μας, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αποτελούμε μέλη μιας κοινωνίας, ενός πλανήτη που ολοένα γίνεται μικρότερος και που για να τον διαφυλάξουμε απαιτεί τη συνεχή επαγρύπνησή μας. Μια τέχνη τελικά που αξίζει την αγάπη και τον σεβασμό μας, γιατί πάντα βρίσκει τον τρόπο να μας πει κάτι το καινούριο.

H Ειρήνη Σουγανίδου για την ταινία έναρξης του 38ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου «Σιωπηλή Αγάπη»:

Τι ξεχωρίζετε στην ΣΙΩΠΗΛΗ ΑΓΑΠΗ, την ταινία έναρξης του 38ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου;

Βλέποντας την ταινία στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου μείναμε άφωνοι στο τέλος, προσπαθώντας να επεξεργαστούμε όλα όσα είχαμε βιώσει παρακολουθώντας την ταινία. Εγώ προσωπικά μπήκα στην αίθουσα ως επαγγελματίας και βγήκα ως απλός θεατής που τον έχει συνεπάρει μια ταινία και έχει ανάγκη να συζητήσει όσα είδε. Εκτός από τις συγκλονιστικές ερμηνείες και τα σεναριακά και σκηνοθετικά ευρήματα της ταινίας, θα ήθελα να μιλήσω πάνω από όλα για την αλήθεια της και κυρίως για το γεγονός ότι όλα όσα εμείς -που έχουμε την ακοή μας- θεωρούμε ως δεδομένα, για τους συνανθρώπους μας με μειωμένη ακοή ή τους μη ακούοντες είναι απαγορευτικά. Και με αυτό το γνώμονα επιλέξαμε να προχωρήσουμε και στην παραγωγή κοπιών με ελληνικούς υπότιτλους SDH [SDH: Subtitles for the Deaf or Hard of Hearing] ώστε να είναι προσιτή η ταινία όχι μόνο λεκτικά αλλά και παραλεκτικά (παύσεις, τόνο κλπ) σε όλους. Κάτι, που ελπίζω να γενικευτεί ως επιλογή για όλες τις ταινίες, ώστε να μπορούν όλοι οι συνάνθρωποί μας να βιώνουν μια πλήρη κινηματογραφική εμπειρία.

 Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΑΓΑΠΗ κέρδισε το βραβείο κοινού στο τελευταίο Φεστιβάλ Βερολίνου και έχει βραβευτεί σε όσα φεστιβάλ συμμετείχε στη συνέχεια, ενώ είναι επίσης μία από τις πέντε ευρωπαϊκές ταινίες που είναι υποψήφιες για τα βραβεία LUX  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πού αποδίδετε αυτή την επιτυχημένη πορεία της μέχρι τώρα;

Εκτός από τη μεγάλη καλλιτεχνική της αξία, η ΣΙΩΠΗΛΗ ΑΓΑΠΗ έχει όλα τα στοιχεία μιας οικουμενικής ταινίας που μιλάει για την αξία της ζωής, για τη δύναμη της επιμονής, της πίστης και της ελπίδας και πιστεύω ότι θα αγγίξει όλους τους θεατές και όχι μόνο τους εξοικειωμένους με αυτό που λέμε ποιοτικό κινηματογράφο. Ελπίζουμε ότι και το κοινό στη χώρα μας θα επιλέξει να την δει από τις 4 Δεκεμβρίου που θα προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Με ποιο κριτήριο επιλέγετε τι ταινίες που θα κάνετε διανομή στους ελληνικούς κινηματογράφους;

Στην Feelgood έχουμε την κινηματογραφική διανομή των στουντιακών ταινιών των Disney, Sony, Paramount, ταινιών ως επί το πλείστον mainstream, που ακολουθούν μια πορεία λίγο ως πολύ εμπορικά αναμενόμενη. Συνεχίζουμε όμως να στηρίζουμε τις ανεξάρτητες ξένες και ελληνικές ταινίες που θεωρούμε ότι έχουν ιδιαίτερη αξία. Σίγουρα τα αποτελέσματα δεν είναι σε όλες τις ταινίες τα αναμενόμενα, ιδιαίτερα μετά την πανδημία, αλλά εμείς θα συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε το καλό σινεμά και τους νέους δημιουργούς, προσφέροντας στο ελληνικό κοινό, ποιοτικές επιλογές.  

Τι σας αρέσει στο Πανόραμα του Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου;

Δεν είναι τυχαίο πως αποτελεί το μακροβιότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας. Στη Feelgood στηρίζουμε όλα τα φεστιβάλ και τους ανθρώπους τους, γιατί όλοι μαζί δουλεύουμε -στην εποχή του ΑΙ και των πλατφορμών- για να συνεχίσει ο κινηματογράφος να είναι μια μοναδική εμπειρία που δεν μπορεί να υποκατασταθεί από την οικιακή ψυχαγωγία. Πάνω από όλα όμως μου αρέσει, ο ρομαντισμός, η γνώση και το πάθος του Νίνου Μικελίδη με τον οποίο γνωριζόμαστε περισσότερο από 40 χρόνια, που είναι η ψυχή και το μυαλό του φεστιβάλ, που τόσα χρόνια με ελάχιστα μέσα, αλλά με πολύ καλούς συνεργάτες, προσφέρει ένα πλούσιο πρόγραμμα προβολών και αφιερωμάτων από την αφρόκρεμα του ελληνικού και ευρωπαϊκού σινεμά.

[embedded content]

Info:

Adblock test (Why?)

Πηγή: elculture

Σχετικά άρθρα

• Unique Post

Δημοσίευση από AutoPolis, Βρίσκεται στις κατηγορίες Τελευταία νέα

Σχολιάστε το άρθρο

Κάντε κλικ για να ακυρώσετε το σχόλιο.

Όνομα (υποχρεωτικό)

Δνση e-mail (δεν δημοσιεύεται) (υποχρεωτικό)

Πληκτρολογήστε τα παραπάνω στοιχεία*