Κασέτα Μαρτίου: Ξένα κομμάτια σε Repeat (Πλευρά Α)



02/04/2026 - 03:36

Θα είμαι ειλικρινής. τον Μάρτιο άκουσα 4 νέα άλμπουμ. Τα οποία έμειναν στο repeat των ακουστικών μου και δεν άφησαν περιθώριο σε τίποτα να επισκιάσει την αύρα τους. RAYE, James Blake, Cannons και Οlive Jones μου προσέφεραν τέσσερις νέους δίσκους της χρονιάς.

RAYE – “THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE

Γελάω και κουνάω το κεφάλι μου από κομμάτι σε κομμάτι. Μονολογώ πως δεν γίνεται να βγήκε αυτό το άλμπουμ το 2026. Έχει τόσο ταλέντο, τόση δουλειά, τόση πρόζα, τόσο κινηματογράφο, τόση ψυχή. Θυμάμαι την υπέροχη διασκευή του “What a Difference a Day Makes” στο Black Rabbit και ψάχνω νοητά το πρόσωπο του Jude Law. Η  RAYE έχει δημιουργήσει ένα μεγάλο άλμπουμ και για την εποχή αλλά πρωτίστως και εκτός αυτής. Ένα άλμπουμ τόσο ατίθασα φιλόδοξο! Jazz, soul, gospel, κλασσικές επιρροές, λυρικά ξεσπάσματα, Hans Zimmer, Al Green. Έχει φυσική ροή, συνοχή ήχου δεν έχει, αλλά πόσο δεν με ενδιαφέρει αυτό, αφού τα τελευταία χρόνια έχω βαρεθεί να ακούω ομολογουμένως πολύ καλοφτιαγμένα άλμπουμ, τα οποία ακούγονται σαν ένα τραγούδι. Όπως έλεγε ο David Bowie «τα τραγούδια δεν είναι καρέκλες για να τα φτιάχνουν πανομοιότυπα». Πείτε το pop το άλμπουμ, καθόλου δεν θα μειώσει την τέχνη και την ψυχή της RAYE. Νόμιζα ότι με είχε διαλύσει το “Nightingale Lane” μέχρι που με διάλυσε το “I Will Overcome”.

[embedded content]

James Blake – “Trying Times

Αυτός ο άνθρωπος και αυτό το φαλτσέτο. Το “Trying Times” έπεσε σαν ένας ηλεκτρονικός σεισμός μέσα μου. Μου θύμισε τον καλλιτέχνη που αγάπησα περίπου 15 χρόνια πριν, στα ξεκινήματά του. Downtempo, ατμοσφαιρικές παραγωγές, με απόκοσμα backing vocals, τα οποία σε εμένα λειτούργησαν τόσο χαλαρωτικά και με έκαναν να αφεθώ πλήρως στα λόγια του. Tα σύγχρονα blues του James Blake είναι μια μίξη από soul samples, ήχο από φυσικά όργανα όπως κιθάρα και πιάνο και εφορικά τοποθετημένα φωνητικά σε αντίθεση με τους στίχους, οι οποίοι καταπιάνονται με την πολυπλοκότητα αυτής της νέας, μοντέρνου τύπου αγάπης, όπως και των γενικότερων ανθρώπινων σχέσεων, οι οποίες πασχίζουν να βρεθούν και να ανασάνουν. Το άλμπουμ το ακούς όλο και σε παίρνει από το χέρι με τόσο όμορφο τρόπο. Οι δικές μου αγαπημένες στιγμές “Death Of Love”, “Trying Times”, “I Had A Dream She Took My Hand”, “Doesn’t Just Happen”.

[embedded content]

Olive Jones – “For Mary

Δίσκος της χρονιάς (μου) και ντεμπούτο άλμπουμ για την Olive Jones. Τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και κιθαρίστρια με έδρα το Λονδίνο, η Olive Jones αντλεί έμπνευση από τη soul, τα blues και το alt-folk για να δημιουργήσει μια πλούσια, μελωδικά μουσική. Οι στίχοι της στοχεύουν να αποτυπώσουν την ουσία του να είσαι άνθρωπος, εξερευνώντας θέματα όπως η αγάπη, η απώλεια και η επικοινωνία μέσα από τις προσωπικές της εμπειρίες. Ήρεμη, μελωδική η φωνή της βοηθάει να νιώσεις όντως πως όσα σκέφτεσαι τα σκέφτονται και τα βιώνουν εκατομμύρια άνθρωποι σε αυτόν τον πλανήτη, ενδεχομένως και ταυτόχρονα! Είναι ένα άλμπουμ το οποίο ταίριαξε απόλυτα με την slow listening τακτική που ακολουθώ τα τελευταία χρόνια. Θα πρότεινα αυτόν τον δίσκο να τον ακούσετε με τις φίλες σας ή να τους τον προτείνετε. Η αλήθεια είναι πως μου θύμισε κάτι από την αύρα των Corinne Bailey Rae και Norah Jones χωρίς αυτό να με απωθεί από το να απολαύσω ένα αρκετά καλό σύγχρονο nu soul άλμπουμ.

[embedded content]

Cannons – “Everything Glows

Last but not least το άλμπουμ των Cannons με τίτλο “Everything Glows”. To άλμπουμ αυτό μου θύμισε για ποιους λόγους αγάπησα τους Cannons. Λιτή, απαλή, dream pop με μια αύρα που σε ηρεμεί. Η αλήθεια είναι πως το τελευταίο στούντιο άλμπουμ της μπάντας είναι πιο pop από ποτέ αναμεμειγμένο με πολύ όμορφα disco στοιχεία. Το άκουσα σε βραδινά περπατήματα και η αίσθηση που μου άφησε ήταν πολύ χαλαρωτική, σχεδόν εθιστική θα έλεγα, αφού η επιλογή του άλμπουμ ήταν προϋπόθεση για την βόλτα.   

[embedded content]

Adblock test (Why?)

Πηγή: elculture


Σχετικά άρθρα


Δημοσίευση από , Βρίσκεται στις κατηγορίες Πολιτισμός και Ψυχαγωγία

Σχολιάστε το άρθρο

*


Τελευταία άρθρα

Γκαλερί

Σχεδιασμός από MOD creative studio