Πόσοι κρέμονται από την πέτσα των δοντιών τους;


10/07/2018 - 02:51

Του Άγη Βερούτη

Σε μια οικονομία που μαστίζεται από ύφεση και υπερφορολόγηση σχεδόν μία δεκαετία, είναι αυτονόητο ότι ακόμα και μετά το πρώτο ξεκαθάρισμα των εταιρειών που δεν ήταν εύρωστες στην πρώτη διετία της κρίσης, όσες μεσαίες εταιρείες έμειναν όρθιες αντιμετωπίζουν πλέον την πιθανότητα να μην επιβιώσουν τους επόμενους μήνες.

Όμως ακόμα και αν επιβιώσουν αρχικά ως τις εκλογές την τριετή λαίλαπα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πιθανόν να μην κρατηθούν ανοιχτές μέχρις οι μεταρρυθμίσεις που θα φέρει η επόμενη κυβέρνηση του Κυριάκου να δώσουν την αναμενόμενη ανάσα στην αγορά.

Πλέον για πολλές επιχειρήσεις μεσαίου μεγέθους (50-500 εργαζομένων) η μεσοπρόθεσμη επιβίωση είναι αμφίβολη.

Αυτό φυσικά συμβαίνει διότι συντρέχουν μια σειρά από συνθήκες που δυσκολεύουν την επιβίωση των μεσαίου μεγέθους εταιρειών.

Α. Εδώ και 10 σχεδόν χρόνια η ελληνική οικονομία λειτουργεί χωρίς τραπεζικό δανεισμό. Το αποτέλεσμα είναι ότι σχεδόν όλες οι μεσαίου μεγέθους ελληνικές εταιρείες πρέπει να χρηματοδοτούν με ίδια κεφάλαια την ανανέωση των παγίων τους (μηχανήματα παραγωγής, Η/Υ, λογισμικά, στόλος αυτοκινήτων, επίπλωση κλπ κλπ) τα οποία απαξιώνονται και αποσβένονται. Καθώς η τεχνολογία προχωράει βελτιώνοντας σε κάθε νέα γενιά την παραγωγικότητα και την απόδοση της παραγωγής και της ανταγωνιστικότητας, οποίες εταιρείες δεν επενδύσουν στην αναβάθμιση των παγίων τους καλούνται να ανταγωνιστούν από μειονεκτική θέση υψηλότερου κόστους παραγωγής τις ξένες εταιρίες που μπορούν να πάρουν χρηματοδότηση για την ανανέωση του παγίου εξοπλισμού τους και να την εξοφλήσουν με την πρόσθετη κερδοφορία που προσφέρει η αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητάς τους.

Β. Για να μπορέσει μια παραγωγική εταιρεία να πουλήσει προϊόν πρέπει να μπορεί να χρηματοδοτήσει τον χρόνο ανάμεσα στην αγορά των πρώτων υλών, των λειτουργικών της για την παραγωγή των προϊόντων της, και τη χρονική στιγμή που θα εισπράξει από τον πελάτη που αγόρασε το προϊόν της. Σε μια οικονομία χωρίς χρηματοδοτικά εργαλεία όπως το κεφάλαιο κίνησης ή το factoring, η επιχείρηση πρέπει να έχει αποθεματικά ως κεφάλαιο κίνησης που να της επιτρέπουν να χρηματοδοτήσει μόνη της τους πελάτες της. Διαφορετικά ακόμη και αν εισπράττει αμέσως με την παράδοση, θα πρέπει να χρηματοδοτήσει τον χρόνο που χρειάζεται από τη στιγμή που θα μπει μπροστά η παραγωγή ως την στιγμή που θα βγει από την αποθήκη το προϊόν της τιμολογημένο. Ξεκάθαρα αυτό περιορίζει την δυνατότητα των εταιριών που λειτουργούν σε μια χώρα χωρίς τραπεζικό σύστημα, ακόμα και να εξάγουν αξιοσημείωτες ποσότητες που ίσως θα μπορούσαν να πουλήσουν σε αγορές εκτός Ελλάδος.

Γ. Σε μια συρρικνούμενη οικονομία που κάθε χρόνο χάνει μέγεθος εδώ και 10 χρόνια (με εξαίρεση το 2014) ο μόνος τρόπος που μπορεί να αυξήσει τζίρους μια εταιρεία είναι να πάρει το μερίδιο αγοράς από τους ανταγωνιστές της που κλείνουν. Μετά το αρχικό μαζικό κλείσιμο των εταιριών τη διετία 2010-2012 και τη μεταφορά των τζίρων τους σε όσες εταιρείες επέζησαν, και με ισχυρό ανταγωνισμό τιμών ανάμεσά τους, τα περιθώρια κερδοφορίας συμπιέστηκαν, και με την υπερφορολόγηση σχεδόν εκμηδενίστηκαν. Όσες εταιρίες δε δημιούργησαν χρέη προς το κράτος στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν και σήμερα αντιμετωπίζουν το πρόσθετο κόστος εξυπηρέτησης των ρυθμίσεων τους, βρίσκονται σε ακόμα χειρότερη θέση λόγω της δρακόντειας αυστηροποίησης του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

Σκεφτείτε να έχετε απέναντί σας έναν αυτοματοποιημένο μηχανισμό είσπραξης φόρων που ουσιαστικά κλείνει τους τραπεζικούς λογαριασμούς και κατάσχει τα περιουσιακά μιας εταιρείας που χάνει μια δόση ρύθμισης, και σε ανταπόδοση οι εταιρίες αυτές έχουν να αντιμετωπίσουν ένα από τους πιο γραφειοκρατικούς, αργούς και διεφθαρμένους κρατικούς μηχανισμούς ο οποίος όχι μόνο δεν διευκολύνει την επιχειρηματικότητα αλλά την αντιμετωπίζει ως αρρώστια.

Αν κάποιος δουλεύει σε μεσαία ελληνική επιχείρηση της παραγωγικής οικονομίας, η οποία βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας με ρυθμίσεις και παλαιό λιγότερο ανταγωνιστικό πάγιο εξοπλισμό από τους ανταγωνιστές της εκτός Ελλάδος, και με περιθώριο κέρδους μονοψήφιο λόγω συμπίεσης τιμών, καλό είναι να αντιληφθεί ότι η εταιρεία αυτή κρατιέται από την πέτσα των δοντιών της. Αν δε, βρίσκεται και πίσω στην πληρωμή μισθών των υπαλλήλων 3-6 μήνες όπως σχεδόν ο μίσος ιδιωτικός τομέας (εξαιρουμένων των τραπεζών που χρηματοδοτήθηκαν απρόσκοπτα με τις ανακεφαλαιοποιήσεις), δηλαδή δανείζεται από τους εργαζόμενους για να πληρώνει το κράτος, τότε καλό είναι να αρχίσει να σκέφτεται την επόμενη μέρα.

Ακολουθήστε τον Άγη Βερούτη στο Facebook: https://www.facebook.com/a.veroutis, στο twitter: @Agissilaos ή στέλτε μήνυμα στο agissilaos@gmail.com

Let’s block ads! (Why?)

Πηγή: capital


Δημοσίευση από , Βρίσκεται στις κατηγορίες Τελευταία νέα

Σχολιάστε το άρθρο

*



Γκαλερί

Σχεδιασμός από MOD creative studio