Τα Τοπικά Συμβούλια Νέων και η απαξίωσή τους

Η καθιέρωση του θεσμού των Τοπικών Συμβουλίων Νέων από την πολιτεία και η απαξίωσή τους από την ίδια…

Γράφει η Σόφη Κατσίγιαννη

Η νεολαία αποτελεί το μέλλον και την προοπτική σε κάθε τομέα της ζωής μας καθώς και το ζωτικότερο κομμάτι της κάθε κοινωνίας.
Οφείλει, λοιπόν, να ασχολείται, να καταθέτει προτάσεις και να αποδεικνύει με κάθε τρόπο τη ζωτικότητα και την αγωνία της για τα τεκταινόμενα, όπως και κάθε πολίτης άλλωστε ανεξάρτητα κοινωνικής τάξης, ηλικίας και μόρφωσης.
Έτσι, η Γραμματεία Νέας Γενιάς σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και την τότε κυβέρνηση αποφάσισαν να δώσουν στους νέους την ευκαιρία για την πιο ενεργή συμμετοχή τους στα κοινά, τις δημοκρατικές διαδικασίες και τους εν γένει πολιτειακούς θεσμούς της χώρας, θεσμοθετώντας τα Τοπικά Συμβούλια Νέων (ΤΟ.ΣΥ.Ν.).

Τα ΤΟ.ΣΥ.Ν. επιτυγχάνοντας αυτό το σκοπό , αποτελούν κατά κοινή ομολογία μία σημαντική προσπάθεια για την πιο ολοκληρωμένη, μαζική, άμεση και αποτελεσματική συμμετοχή των νέων στα κοινά, οι οποίοι αναλαμβάνοντας πρωτοβουλία και δράση και ανεξάρτητα από τις πολιτικές και κομματικές τους πεποιθήσεις μπορούν να «ενωθούν» προσπαθώντας να υλοποιήσουν τους κοινούς τους στόχους.
Το γεγονός αυτό αποτελεί μια ενδιαφέρουσα καινοτομία, καθώς είναι η πρώτη φορά που σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και σε κρατικό επίπεδο δίνεται η δυνατότητα στους νέους να εκφραστούν θεσμικά, να διατυπώσουν και να ανταλλάξουν απόψεις και να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της τοπικής τους κοινωνίας, αποκλείοντας από το θεσμό κόμματα και  παρατάξεις.

Οι εκλογές των ΤΟ.ΣΥ.Ν. διεξήχθησαν για πρώτη φορά στις 22,23,29 και 30 Μαρτίου 2008 σε κάθε δήμο όπου σημειώθηκε το ανάλογο ενδιαφέρον από τους νέους.
Δικαίωμα ψήφου έχουν οι νέοι και νέες ηλικίας 15 με 28 ετών με την προϋπόθεση ότι είναι εγγεγραμμένοι στα Δημοτολόγια των οικείων Δήμων και Κοινοτήτων και κατέθεσαν αιτήσεις εγγραφής στα Μητρώα Νέων.
Την περίοδο ίδρυσης τους τα ΤΟ.ΣΥ.Ν. αποτελούσαν προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής και Εθνικής μας πολιτικής.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε χαρακτηρίσει αυτή την πρωτοβουλία ως πρωτοποριακή που θα υιοθετούνταν και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. 

Μερικά χρόνια πριν, λοιπόν, παρόλο που ο τότε Υπουργός Εσωτερικών και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων σε δελτίο τύπου για τα ΤΟ.ΣΥ.Ν. «ήλπιζαν» πως «ο θεσμός και θα πολυκαιρίσει και θα αποδώσει πολύ περισσότερα κυρίως προς την κατεύθυνση του εμπλουτισμού των Οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τις ιδέες και τους προβληματισμούς που ταιριάζουν στους νέους σήμερα», κι ενώ  ο ζήλος και η όρεξη των νέων για πραγματική και ουσιαστική συμμετοχή τους σε φλέγοντα θέματα που τους αφορούν ήταν υπαρκτός, δεν είχε τον ανάλογο και ουσιαστικό αντίκτυπο ούτε την υποστήριξη από την Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση ή την εκάστοτε Κυβέρνηση, της οποίας ενέργεια αποτέλεσαν τα ΤΟ.ΣΥ.Ν. 
Παρόλη την εξαίρετη συνεργασία που είχαν τα Υπoυργεία Εσωτερικών και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, για την από κοινού θέσπιση και προσπάθεια λειτουργίας του θεσμικού πλαισίου που δίνει τη δυνατότητα στη νέα γενιά να συμμετάσχει ενεργά στα κοινά , ο θεσμός των ΤΟ.ΣΥ.Ν σύντομα απαξιώθηκε.
Τα χρήματα  που αρχικά θα δίνονταν από το κράτος δε δόθηκαν ποτέ ή τουλάχιστον όχι σε όλα τα ΤΟ.ΣΥ.Ν. και σε συνδυασμό με την αδιαφορία των δημάρχων και των δημοτικών συμβουλίων η πλειοψηφία των ΤΟ.ΣΥ.Ν. αυτών  μένουν έως και σήμερα ανενεργά και τα όνειρα των νέων ανεκπλήρωτα, αφήνοντας τους μια φανερή απογοήτευση.  Κι ενώ η θητεία των πρώτων εκλεγμένων δεν έχει λήξει καν ακόμα ο νέος αυτός θεσμός τείνει να διαγραφεί και προσπάθεια για τη συνέχιση του δεν υπάρχει από κανένα φορέα.
Παρολαυτά πολλοί υποστηρίζουν πως θα έπρεπε να βοηθήσουμε όχι μόνο στη διατήρηση του θεσμού αυτού αλλά και στην ενίσχυση, την ανάπτυξη και την καλυτέρευση του, καθώς αποτελεί μια εκπαίδευση στους δημοκρατικούς θεσμούς.

Η ζωή των νέων είναι γεμάτη θετικές και αρνητικές προκλήσεις. θετικές γιατί το μέλλον είναι δικό τους και πρέπει να το πάρουν στα χέρια τους με τη δημιουργικότητα τους και τις σύγχρονες ιδέες που έχουν και αρνητικές διότι η νεολαία σήμερα καθολικά καλείται να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα τα οποία αφορούν την ανεργία, την ετεροαπασχόληση, τους μισθούς πεινάς, τα προβλήματα εκπαίδευσης, την έλλειψη χρόνου, το περιβάλλον.
Για πολλές από αυτές τις προκλήσεις είναι πλέον αρμοδία η Τοπική Αυτοδιοίκηση και όχι το κεντρικό κράτος.

Σήμερα η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει ένα χαρακτήρα πολύ διαφορετικό και πολλές από τις αρμοδιότητες της αφορούν τους νέους.
Θα ήταν, λοιπόν, πιο λογικό με τη δημοκρατική νομιμοποίηση που έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση και τη δυνατότητα να παρεμβαίνει στα θέματα που αφορούν τη νεολαία να δίνει την ευκαιρία και στην τελευταία να δραστηριοποιείται και να σuμμετεχει πιο ενεργά στα τεκταινόμενα.

 

Σόφη Κατσίγιαννη

Αντιπρόεδρος ΤΟ.ΣΥ.Ν. Δροσιάς
Νομικός
Τελειόφοιτος Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών
Δημοτική Σύμβουλος Νέου Δήμου Διονύσου