Ίσως η Κίνα να μην μπορεί τελικά να κατακτήσει τον πλανήτη


04/12/2017 - 23:44

Του Christofer Balding

Σχεδόν καθημερινά, εφημερίδες σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Κίνα δημοσιεύουν εντυπωσιακά πρωτοσέλιδα για την τεχνολογική πρόοδο της Κίνας και την οικονομική της υπεροχή. Τα επιτεύγματα είναι πραγματικά. Αλλά δεν αποδεικνύουν απαραίτητα ότι η Δύση έχει αποτύχει ή ότι η Κίνα είναι αήττητη.

Όταν διαφημίζουν τέτοια επιτεύγματα, οι σχολιαστές συχνά παραβλέπουν τους διαρθρωτικούς παράγοντες που τα έχουν διαμορφώσει. Οι οικονομολόγοι αναγνωρίζουν πλέον πόσο μεγάλο μέρος της οικονομικής αλληλεπίδρασης ορίζεται από τέτοιες δυνάμεις. Για παράδειγμα, το μοντέλο βαρύτητας στο διεθνές εμπόριο ορίζει ότι η απόσταση μεταξύ των χωρών επηρεάζει το πόσο συναλλάσσονται. Ανεξάρτητα από το πόσο σφικτοί είναι οι δεσμοί μεταξύ Κίνας και Βολιβίας, η απόσταση θα περιορίζει πάντα τον όγκο των διμερών συναλλαγών τους. Αντίθετα, παρά τις παγωμένες σχέσεις, μεγάλες ποσότητες προϊόντων και επενδύσεων ρέουν μεταξύ Κίνας και Ταϊβάν λόγω της εγγύτητας και της κοινής γλώσσας.

Πολλές από τις πιο καινοτόμες κινεζικές εταιρείες έχουν επωφεληθεί όχι μόνο από την κρατική στήριξη και προστασία, αλλά και από τις διαρθρωτικές συνθήκες που έχουν καταστήσει τη δραστηριότητά τους πιο γόνιμη από ό,τι θα ήταν διαφορετικά. Έχουν αναπτυχθεί πάνω σε έναν μοναδικό καμβά προκλήσεων και εισροών που δεν υπάρχει στα περισσότερα άλλα μέρη του κόσμου.

Πάρτε για παράδειγμα τις πληρωμές μέσω κινητών τηλεφώνων, όπου η Κίνα είναι ξεκάθαρα ο παγκόσμιος ηγέτης. Το 2016, οι Κινέζοι δαπάνησαν πάνω από 5 τρισεκατομμύρια δολάρια μέσω των κινητών τους τηλεφώνων -μέγεθος 50πλάσιο σε σύγκριση με τις ΗΠΑ. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά και πάλι το 2017, καθώς απλές στη χρήση και πανταχού παρούσες πλατφόρμες συνδέουν όλο και περισσότερους αγοραστές με πωλητές. Σε πολλές πόλεις, τα μετρητά έχουν σχεδόν καταργηθεί.

Δύο διαρθρωτικοί παράγοντες βρίσκονται πίσω από την ενίσχυση των πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου. Ο πρώτος είναι το αναχρονιστικό τραπεζικό σύστημα της Κίνας, το οποίο εξυπηρετούσε επί μακρόν τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων και όχι των καταναλωτών. Αυτό καθυστέρησε την ανάπτυξη μιας κουλτούρας πιστωτικών καρτών τόσο μεταξύ εμπόρων όσο και αγοραστών. Για πολλά χρόνια μετά την επίσκεψή μου στην Κίνα το 2009 παρέμενα εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι ακόμη και οι κάρτες των κινεζικών τραπεζών δεν γίνονταν δεκτές σε πολλά μέρη, με τους ιδιοκτήτες καταστημάτων να προτιμούν τα μετρητά.

Δεύτερον, οι δύο βασικοί παίκτες στον τομέα των πληρωμών μέσω κινητής τηλεφωνίας -η Tencent Holdings, η οποία κυριαρχεί στην ανταλλαγή μηνυμάτων με την εφαρμογή WeChat και ο διαδικτυακός λιανοπωλητής Alibaba Group Holding- απολαμβάνουν εικονικά μονοπώλια στην Κίνα. Οι Κινέζοι ξοδεύουν το 30% περίπου του χρόνου τους στο smartphone, χρησιμοποιώντας το WeChat, όχι μόνο για να ανταλλάζουν μηνύματα, αλλά και για να καλέσουν ταξί, να ανταλλάξουν επιχειρηματικές πληροφορίες, να αποθηκεύουν πόντους εμπιστοσύνης για τις αγορές τους. Εν τω μεταξύ, η Alibaba απέσπασε το 60% της αγοράς ηλεκτρονικού εμπορίου το 2016 και πολύ πάνω από το 50% το 2017. Δεν υπάρχει άλλο τέτοιο δίδυμο στον κόσμο που να αποσπά αντίστοιχο χρόνο καταναλωτή.

Αντίθετα, οι δυτικοί καταναλωτές είναι κακομαθημένοι με τις πολλές επιλογές, ειδικά όταν πληρώνουν για προϊόντα. Μπορούν να χρησιμοποιούν μετρητά, πιστωτικές κάρτες, χρεωστικές κάρτες με μεγάλα δίκτυα πληρωμών, επιταγές, PayPal και, πιο πρόσφατα, συστήματα πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου όπως το Apple Pay. Ενώ οι πληρωμές μέσω κινητού τηλεφώνου κερδίζουν έδαφος, άλλοι πάροχοι πληρωμών προσφέρουν επίσης καινοτομίες. Για τον μέσο καταναλωτή, υπάρχει μικρή διαφορά μεταξύ της σάρωσης ενός QR κώδικα και της χρήσης μιας πιστωτικής κάρτας με δυνατότητα ενεργοποίησης RFID σε έναν ειδικά ενεργοποιημένο σαρωτή. Και τουλάχιστον η κάρτα δεν χρειάζεται «φόρτωμα» ή την εκμάθηση μιας νέας τεχνολογίας.

Παρόμοια παραδείγματα μπορούν να βρεθούν και σε άλλους τομείς. Η Alibaba πέτυχε σε μεγάλο βαθμό επειδή το λιανικό εμπόριο μέσω καταστημάτων είναι δύσκολο στην ηπειρωτική Κίνα. Περίπου το ένα τέταρτο των πόλεων του κόσμου με πληθυσμό άνω των 500.000 κατοίκων βρίσκονται στην Κίνα – διπλάσιος αριθμός σε σχέση με την Ινδία, την επόμενη χώρα στον κατάλογο. Οι τιμές των ακινήτων σε αυτές τις αστικές περιοχές είναι αστρονομικές, κάτι που περιορίζει το μέγεθος των καταστημάτων και κατ επέκτασιν το εύρος επιλογών των καταναλωτών.

Αυτό κάνει πλατφόρμες όπως η Alibaba και το JD.com πολύ πιο ελκυστικές τόσο για τους καταναλωτές -οι οποίοι στη συνέχεια παρέχουν το είδος των δεδομένων που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι διαδικτυακοί γίγαντες για να τους πουλήσουν χρέος που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να αγοράσουν περισσότερα στις πλατφόρμες- όσο και για τους κατασκευαστές. Αντί να αγωνίζονται για λίγο χώρο στο ράφι, οι τελευταίοι μπορούν απλώς να ανοίξουν ηλεκτρονικά καταστήματα, να δέχονται παραγγελίες από την Alibaba και να μεταφέρουν απευθείας προϊόντα από την αποθήκη τους. Αυτό έχει οδηγήσει σε αύξηση των εξειδικευμένων διαδικτυακών καταστημάτων που πωλούν τα πάντα μέχρι και ρέπλικες διαστημικών στολών της NASA.

Ακόμη και η μανία του bike-sharing που τράβηξε την προσοχή της Δύσης έχει βασιστεί σε μεγάλο βαθμό στο μοναδικό περιβάλλον της Κίνας. Οι Κινέζοι με χαμηλότερο εισόδημα στρέφονται προς τις πολύ φτηνές υπηρεσίες για να επιλύσουν το λεγόμενο «πρόβλημα των τελευταίων μέτρων» που είναι η μεταφορά τους από τα μέσα μεταφοράς έως τον τελικό προορισμό. Η τεχνολογία δεν εμφανίστηκε πρώτα στη Δύση, εν μέρει επειδή οι καταναλωτές -ακόμη και σε χώρες που αγαπούν το ποδήλατο όπως η Ολλανδία -δεν είχαν πραγματικά ανάγκη μια τέτοια οικονομικά αποδοτική λύση. (Κατά ειρωνικό τρόπο, όπως ανέφερε πρόσφατα ο αρθρογράφος του Bloomberg Adam Minter, δεν είναι τόσο ξεκάθαρο ότι αυτή η συγκεκριμένη καινοτομία μπορεί να λειτουργήσει οικονομικά ούτε στην Κίνα.)

Τίποτα από τα παραπάνω δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι κινεζικές εταιρείες έχουν παράγει μερικές αξιοσημείωτες τεχνολογίες και, δεδομένου ότι τεράστιο μέρος της έρευνάς τους εστιάζει στην τεχνητή νοημοσύνη, είναι πιθανό να παράγουν ακόμη περισσότερες. Το ερώτημα είναι πόσο επιτυχημένες θα είναι αυτές οι εταιρείες και οι τεχνολογίες όταν θα ενταχθούν σε διαφορετικά πλαίσια. Ένας από τους μεγαλύτερους γρίφους της εταιρικής Κίνας είναι γιατί οι επιχειρήσεις έχουν δυσκολευτεί τόσο να επεκταθούν διεθνώς. Η απάντηση μπορεί να είναι ότι προσφέρουν λύσεις σε προβλήματα που δεν υπάρχουν κατ αντιστοιχία στο εξωτερικό. Αν δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των πελατών που λειτουργούν υπό πολύ διαφορετικές συνθήκες, η αξιοσημείωτη πρόοδός τους μπορεί να καταλήξει στις όχθες της Κίνας.

Let’s block ads! (Why?)

Πηγή: capital


Σχετικά άρθρα

  • Unique Post

Δημοσίευση από , Βρίσκεται στις κατηγορίες Τελευταία νέα

Σχολιάστε το άρθρο

*



Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό μας δελτίο

Τηλεβόας

The fly will eat iron and the mosquito steel

Γκαλερί

Σχεδιασμός από MOD creative studio